« فضيل گويد : از حضرت صادق عليه السّلام از حبّ و بغض ( محبّت و دشمنى ) پرسيدم ، كه آيا آنها از ايمان حساب مىشوند ؟ حضرت فرمود : مگر ايمان غير از حبّ و بغض چيز ديگرى هم هست ؟ ! و پس از آن ، اين آيه را قرائت كردند كه : خداوند ايمان را مورد محبّت شما قرار داد و آن را در دلهاى شما زينت بخشيد ! و كفر و فسوق و عصيان را در نزد شما ناپسند كرد ، ايشان رستگارانند . » و اين مضمون را بعينه در كتاب « محاسن » أحمد بن محمّد بن خالد از پدرش از حمّاد از حريز از فُضَيل بن يَسار ، از حضرت صادق عليه السّلام آورده است « 1 » الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ روايت سوّم : در « محاسن » برقى از عَرْزَمى از پدرش از جابر جُعفى ، از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : قَالَ : إذَا أَرَدْتَ أَنْ تَعْلَمَ أَنَّ فِيكَ خَيْراً فَانْظُرْ إلَى قَلْبِكَ ؛ فَإنْ كَانَ يُحِبُّ أَهْلَ طَاعَةِ اللهِ وَ يُبْغِضُ أَهْلَ مَعْصِيَةِ اللهِ فَفِيكَ خَيْرٌ وَ اللهُ يُحِبُّكَ ، وَ إنْ كَانَ يُبْغِضُ أَهْلَ طَاعَةِ اللهِ وَ يُحِبُّ أَهْلَ مَعْصِيَةِ اللهِ

--> ( 1 ) « محاسن » برقى ، ج 1 ، كتاب مصابيح الظّلم ، باب الحبّ و البغض فى الله ، ص 262 ، حديث 326